Sin Palabras

Kelimeler Olmadan


 Hayat bu onun amacı bizim kalbimizi kırmak. Beş yaşındaydım ve çok küçüktüm, hayat beni bazı şeylere zorlayınca büyümek zorunda kaldım, Çocukluğumu banyoda duran bazlı jiletle bileklerimi kestikten sonra terk ettim, sevdiğim kadını terk ettim, ailemi terk ettim yada çocukluğum beni terk etti, sevdiğim kadın tarafından terk edildim, ailem dediğim kişiler tarafından terk edildim. Altı yaşımda çamaşır sepetinin bile benden daha değerli olduğunu akrabam saydığım kişilerden öğrendim yaşadığım evden kovulup hiç tanımadığım başka bir ailenin yanında hayatıma devam etmek durumunda kaldım, Altı yaşındaydım ve kalbim kırılmıştı, bu yüzden hayatla dalga geçmem gerektiğini öğrenmiştim ama olaylar istediğim gibi gitmeyince hayat benimle dalga geçiyordu. Rus ruletinde silah kimde patlarsa ilk o şakasını yapacaktı. Silah bende patladı, şakamı yapamadım, insanları güldüremeden oynadığım oyundan çıkmak durumunda kaldım. Düşünün ki çok yalnızsınız, canınız sıkılıyor ve kalbinizden kan yerine acı akıyor, işte benimde tam öyleydi; acı yerine zift boşalıyordu. Bu hayattan altı üstü tek bir şey istedik, ”sevilmek”. Sevmek sevilmenin acısı derler kim dediyse bunu halt yemiş bence. Sevmek sevilmenin şiiridir. Zaten bu dünyayı kurtarırsa ancak ve ancak şiir kurtarır bence. Eksik olan sensizlik yada sessizlik, karanlıkta kalmak gibi bir şey bu, gözlerinin o karanlık gecede birini görmesi zifiri karanlık dahi olsa, ellerin başka birinin ellerini tutması. Ve o karanlık gecede korkularınla baş başa kalman. Bir gece yarısı karanlıkta kaldım gözlerimi oydum, fazlalıktı çünkü, fazlalık olan bütün organlarımı kilisede dua eden rahibenin birine emanet ettim olay yerinden hızlıca uzaklaştım. 

 Sol bacağımda bıçak izi, sağ kolumda söndürülmüş sigara izleri, hayatla aramda bir bağ kalmayınca hayatın bana altın tasta sunmuş olduğu olayları dövme yaptırdım vücuduma bende. İntihar eylemlerini tek tek deneyince ve başarısız sayılınca çıkış yolu aramakla geçirdim ömrümü, ömrümü tüketiyordum. 

 Vücudumun üç yerinde hayal kırıklıkları vardı. Ağırlık yapıyor diye ilkini uçurumdan aşağıya attım, ikincisini sol cebimde taşıyorum. Üçüncüsünü ise yolda gördüğüm şeytana benden kalan son hayal kırıklığımı satmaya karar verdim. Cebimde olan hayal kırıklığımı kimselere göstermeden evde dar ağacında yargıladım, öldürmüştüm artık, kayıtlara cinayet olarak geçti. Elimde kocaman bir cinayetle baş başa kaldığım gün intihar etmekten başka aklıma bir şey gelmiyordu yada ölümü kestirme çıkış yolu olarak görüyordum. Kendime ihanet ediyordum ve ihanet denilen şeyin soğuk bir yemek olmadığını kendimle olan savaşımda anlamıştım. Oturup kendime bir özür mektubu yazıp olayların böyle gerçekleştiği için pişmanlığımı dile getirmiştim, affetmeliydim kendimi çıkış yoluna girdiğim bu savaşta kendimi affedip hayatıma kaldığım yerden hızla devam etmeliydim. Hayat devam ediyordu zaten kimileri için, kimileri içinse uçurumun kenarındaki bir dal parçasıydı.   

ve hükmen mağlup sayılmak,

Bölüm sonu olarak..

https://www.youtube.com/watch?v=8aduOty5TCA

BU İÇERİĞE EMOJİ İLE TEPKİ VER!

Kızdım Kızdım
1
Kızdım
Üzüldüm Üzüldüm
3
Üzüldüm
Yok artık Yok artık
0
Yok artık
Sesli Güldüm Sesli Güldüm
0
Sesli Güldüm
Helal olsun Helal olsun
0
Helal olsun
Beğenmedim Beğenmedim
2
Beğenmedim
Bayıldım Bayıldım
0
Bayıldım
Beğendim Beğendim
2
Beğendim

Yorumlar 0

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Giriş Yap

Kargamel.com'a Hoşgeldiniz.

Hesabınız yok mu? Şimdi kayıt olun.
Kayıt Ol

Şifre sıfırla

Şifrenizi buradan sıfırlayabilirsiniz.

Geri Dön
Giriş Yap

Kayıt Ol

Kargamel'e Katılın!

Geri Dön
Giriş Yap
Gönder Gelsin
Kişilik Testi
Kişilik ortaya çıkaran sorular dizisi
Bilgi Testi
Bilgi veya kültür ölçen sorular
Düz Yazı
Görseller ile süslenmiş makaleler
Liste
Klasik Düz Listeler
Oylanabilir Liste
Oylanabilir Liste
Caps
Caps yarat